Sufickie zakony i ich Szejkowie

Poniżej znajduje się krótka prezentacja sufickich zakonów, ich założycieli oraz interesujacych faktów ich dotyczących.

  • Malamatiya (godni potępienia) może być uważana za proto-suficki zakon, który powstał w 3 wieku AH (kalendarz arabski)/ 9 wieku CE (kalendarz europejski) przed krystalizacją sufickich zakonów. Zasady Malamati zostały zintegrowane w późniejszy sufizm. Naukowy artykuł Hakim Tirmidhi and the Malamati Movement of Early Sufism napisany przez Prof. Sara Sviri przedstawia podstawowe pojęcia jak i ważne historyczne informacje dla zrozumienia ruchu Malamatiya.
  • Sufickie zakony (turuq, tariqahk) wykształciły się jako instytucje zapoczątkowane około 6 AH/ 12 CE wieku. Jednym z pierwszych zakonów był Zakon Yasawi, nazwany po Khwajah Ahmad Yasavi (zm. 562 AH/ 1166 AD), pochodzącym z miasta Yasi, gdzie znajduje się jego grób. Dzisiaj to miasto jest nazywane Turkiestan i jest położone w Kazachstanie, około sześć godzin jazdy na północny zachód od Taszkientu, stolicy Uzbekistanu. Jego grobowiec przechodził wielomilionową dolarową renowację, która powinna zostać ukończona na jesieni 1998 roku, kiedy było planowane przeprowadzenie pamiątkowego festiwalu oraz międzynarodowej konferencji w Turkiestanie na temat postać Khwajah Ahmad. Kilka pokoleń po Khwajah Ahmad, innym ważnym Szejkiem Yasavi był Isma'il Ata. Pochodził on z wioski w pobliżu Taszkientu. Jedna z jego mów wygłoszonych do jego uczniów brzmiała: "Przyjmij tę radę ode mnie: Wyobraź sobie, że świat jest zielonym sklepieniem, w którym nie istnieje nic poza Bogiem i Tobą, oraz wspominaj Boga, aż przytłaczająca teofania (al-tajalli al-qahri) pokona i uwolni ciebie od ciebie samego, i nie pozostanie nic oprócz Boga" (Al-Khani, Hada'iq al-wardiya, s. 109).
  • Suficki Zakon Kubrawiya - mający swoje korzenie, podobnie jak Zakon Yasawiya, w Centralnej Azji - został nazwany po Najm al-Din Kubra (zm. 618 AH/1221 CE) (Abu al-Jannab Ahmad ibn 'Umar ibn Muhammad ibn 'Abd Allah al-Khiwaqi al-Khwarazmi), znanym jako "szejku wytwarzającym świętych (lit. "rzeźbiącym")" (shaykh-e vali tarash), od czasu kiedy kilku jego uczniów stało się wielkimi szejkami. Chociaż pochodził on z Khiva, położonej dzisiaj w zachodnim Uzbekistanie, przeprowadził się do pobliskiej stolicy Khwarazm. Szejk Najm al-Din został zabity broniąc Khwarazm, które zostało kompletnie zburzone podczas mongolskiego najazdu. Obecnie jego grób jest w mieście Konya Urgench, które zbudowano na obszarze ruin Khwarazm. Jest on znany tam jako Kebir Ata. Konya Urgench jest położona w Turkmenistanie i leży około godziny jazdy, poza granicą, z miasta Nukus w Karakalpak - regionie Uzbekistanu. (Jeżeli zamierzasz odwiedzić grobowiec Szejka Najm al-Din z Uzbekistanu, musisz mieć turkmeńską wizę - jeżeli nie jesteś Uzbekiem.)

    Kilkoma historycznie bardziej znaczącymi Szejkami Zakonu Kubrawi byli: 'Ala al-Dawla Simnani (zm.736/1336) i Sayyid Muhammad Nurbakhsh (zm. 869/1464). Linia Nurbakhshi Kubrawi przyjęła Szyizm. Obecnie jedną z kontynuacji tej linii jest Zakon Oveysi (Uwaysi) Shahmaghsoudi, znany jako Maktab Tarighat Oveyssi Shahmaghsoudi.
  • Suficki Zakon Qadiriya - którego gałęzie są utworzone w całym muzułmańskim świecie - jest nazwany po 'Abd al-Qadir al-Jilani (zm. 1166 CE). Tutaj można przeczytać książkę Qala'id al-jawahir (Necklaces of Gems) - hagiografię 'Abd al-Qadira, napisaną przez Muhammad ibn Yahya al-Tadifi al-Hanbali. Można również odwiedzić wirtualnie grób Szejka 'Abd al-Qadir w Bagdadzie. Ta strona WWW poświęcona Szejkowi 'Abd al-Qadir Jilani jest najbardziej wszechstronną stroną w sieci, skupioną szczególnie na szejku i jego pismach. Reprezentacyjny przykład dzieł przypisywanych Szejkowi 'Abd al-Qadir znajduje się tutaj - On Removing the Cares of the Heart, który jest siódmą rozprawą w jego Futuh al-ghayb (Objawienia Niewidzialnego). Innym źródłem prac przypisywanych jemu jest strona poświęcona jego mowom. Późniejszym sufickim poetą Zakonu Punjabi (Pakistani) Qadiri był Bulleh Shah. Jedna z gałęzi Zakonu Qadiriya w Senegalu używa bębnów podczas swoich spotkań. Dostępna w całości na CD jako: Tabala Wolof: Sufi Drumming of Senegal, można posłuchać tutaj krótkich fragmentów - Senegalese Qadiriya drumming.

    Jedną z gałęzi Zakonu Qadiriya, która jest aktywna w Turcji i USA, jest Zakon Qadiri-Rifai Tariqa prowadzony przez Szejka Taner Ansari.
  • Zakon Rifa'i pochodzi od Szejka Ahmad al-Rifa'i (zm. 1182 CE) . W niektórych przypadkach, takich jak przy Szejku Taner (opisany powyżej), Zakony Rifa'i i Qadiri połączyły się.
  • Rumi i Zakon Mevleviye. Poniżej znajdują się linki do poezji Rumiego, jego rozpraw, biograficznych esejów, historii jego zakonu (tarikat) oraz opisów ceremonii Sama. Wielu czytelników jest zaskoczonych słysząc, że Rumi był pobożnym i zaangażowanym Muzułmaninem, a jego pisma są tak "islamskie", że jego Mathnawi zostało określone przez wielkiego poetę Naqshbandi - Jami - jako "Koran po persku."

    Poniżej podaję listę linków poświęconych Rumiemu i jego twórczości:

  • Rumi: The Top Selling Poet in America, artykuł z Christian Science Monitor.
  • A Biography of Rumi, napisane przez Camill i Kabir Helminskich.
  • The Mevleviye, Rumi, and the Sama
  • Biografia Rumiego i prezentacja Wirujących Derwiszy - Zakonu Mevleviye
  • Konya, miasto w Anatolii, gdzie Rumi spędził większość swojego dorosłego życia i gdzie został pogrzebany. Obraz zatytułowany "Mevlana Museum", gdzie jest faktyczny grób Rumiego i suficka dergah (dosł. "próg," oznaczający "ośrodek sufickiego nauczania"). Zauważ, że klikając swoją myszką na zdjęciach, możesz je powiększać.
  • The Sufi Path of Love zawiera cytaty z pism Rumiego zorganizowanych tematycznie, wybranych z książki Profesora Williama Chitticka o takim samym tytule.
  • Signs of the Unseen: The Discourses of Jalaluddin Rumi, zawiera przetłumaczone cytaty z mów wygłoszonych przez Rumiego, zatytułowanych po arabsku Fihi ma fihi, chociaż tekst sam w sobie jest napisany po persku. Te wybory są zorganizowane tematami i wzięte z przekładu Profesora Wheelera Thackstona z 1994 roku.
  • The Essential Rumi zawiera wybór zestawiony tematycznie z tej kolekcji poezji Rumiego, udostępnionych przez Coleman Barksa, który obecnie przeszedł na emeryturę ze stanowiska na angielskim wydziale Uniwersytetu Georgia.
  • Selected Poems of Rumi udostępnione przez Coleman Barksa.
  • A Poem of Rumi's in Open Secret udostępnione przez Coleman Barksa
  • A Poem of Rumi's in One-Handed Basket Weaving udostępnione przez Coleman Barksa.
  • A Poem of Rumi's in Unseen Rain udostępnione przez Coleman Barksa.
  • A Tribute to Rumi zawiera dużo wierszy Rumiego w tłumaczeniu angielskim oraz w perskim oryginale, w dodatku do biograficznego rysu, linków i symbolicznych ilustracji (kilka z nich jest aktami kobiecymi) typowych dla tych, które są zawarte w popularnych, z przed irańskiej rewolucji, wydań perskiej poezji. Przekłady są wykonane przez autora tej strony - Shahriar Shahriari.
  • The Mysterion wybór z prozy Rumiego.
  • Celaleddin Bakr Celebi współczesny, już zmarły - 21 w kolejnych pokoleniach wnuk Rumiego, strona zawiera link do jego biografii, podobnie jak do Orędzia Przyjaźni, które konkluduje z opisem każdej części ceremonii Sama Zakonu Mevlevi.
  • The Mevleviye lub Zakon Mevlevi w USA, który jest związany z Threshold Society.
  • Sunlight: a Rumi mailing list jest bezpłatną listą mailingową zawierającą przekłady poezji Rumiego robione przez rozmaitych tłumaczy. Można czytać bezpośrednio archiwum bez subskrypcji. Jeśli zapiszesz się - bez żadnych kosztów - będziesz otrzymywał codziennie nowy e-mail, zawierający kolejne przekłady. Miły sposób rozpoczęcia Twojego dnia.
  • Zakon Bektashiya, który oryginalnie wywodzi się z Zakonu Yasaviya (opisanego wcześniej), przyjął swoją nazwę od Haji Bektash Veli. Ta strona zawiera biografię Haji Bektash oraz kilka obrazów namalowanych przez niego i obraz jego grobowca. Następna strona zawiera również materiał biograficzny, który uzupełnia poprzednią stronę. Haji Bektash Veli jest jednym z najbardziej znaczących anatolskich (tureckich) sufickich świętych. Tutaj można odwiedzić Grobowiec - Haji Bektash, który jest położony w mieście Haji Bektash Koy, gdzie można zobaczyć odbywającą się ceremonię Sama. Zobacz także stronę Bektashiye lub Zakonu Bektashi, który prezentuje interesujące przedstawienie historii i zasad zakonu. Albańska gałąź Zakonu Bektashi została założona w USA przez Baba Rexheb, blisko Detroit. Alevi-Bektashi Home Page jest poważną i wszechstronną naukową stroną w tureckiej i angielskiej wersji językowej.

    Odrodzenie Kurdów, Turków i Alevitów w Turcji W czasach współczesnych i historycznych sufickie elementy są wykorzystywane w różnych politycznych ruchach. Jedną z takich współczesnych mikstur jest lewicowy ruch Alevi-Kurdish w Turcji, w którym Haji Bektash i Pir Sultan Abdal są uważani za świętych. To jest artykuł, napisany przez Profesora Martin van Bruinessen, jednego z głównych autorytetów w zakresie kurdyjskich grup religijnych, wyjaśniających te zagadnienia.

    Yunus Emre jest najbardziej znaczącym poetą tradycji Bektashi.

  • Zakon Naqshbandi - Naqshbandiya, nazwany po Baha al-Din Naqshband (zm. 791/1389), jest obecnie bardzo szeroko aktywnym zakonem (tariqah) na całym świecie oraz posiadającym dużą obecność w Internecie. Możesz przeczytać o wszystkich szejkach jednej z głównych linii przekazu tej tradycji tutaj - The Golden Chain. Naqshbandiya dodatkowo rozwinęła podstawowe praktyki i zasady Islamu w jedenaście zasad Zakonu Naqshbandi. Khwajah Muhammad-e Parsa był jednym z następców Khwajah Baha al-Din Naqshband. Grób i meczet jego syna Khwajah Abu Nasr-e Parsa znajduje się w Balkh, w Afganistanie. Kolejnym następcą Khwajah Baha al-Din Naqshband był Ya'qub-e Charkhi (zm. 1447), którego najbardziej znaczącym uczniem i następcą był Khwajah 'Ubayd Allah Ahrar (zm. 895/ 1490). Przeczytaj tutaj komentarz Khwajah Ahrara dotyczący wersu Koranu z Sury Al-Fatihah - Prowadź nas drogą prostą (Koran 1:5). Jednym z najbardziej szanowanych szejków Zakonu Naqshbandi jest Szejk Ahmad Sirhindi (zm. 1624). Zobacz A Biography of Imam-i Rabbani, Shaykh Ahmad Sirhindi, znanego jako Mujaddid-i Alf-i Thani (Odnowiciel Drugiego Milenium). Znajduje się tam tłumaczenie Manaqib ve Maqamat-i Ahmadiya-yi Saidiya napisanej przez Muhammad Mazhar, syna Ahmad Said Faruqi Sirhindi.

    Jednym z najważniejszych afgańsko-uzbeckich szejków końca 18 i początku 19 wieku, był Szejk Zakonu Naqshbandi w linii Mujaddidi, którego nazwali Sufi Islam, lub również był znany jako Szejk al-Islam Karrukhi. Jego khaniqah (ośrodek) w Karrukh, blisko Herat (w Afganistanie) wciąż funkcjonuje.

    Najbardziej znaczącym szejkiem linii Nasqshbandi w Syrii Szejkiem Ahmad Kuftaro. Urodzony w roku 1915 i nadal aktywny Szejk Kuftaro, jest szczególnie ważny nie tylko dlatego, że jest Szejkiem Zakonu Naqshbandi od 1938, ale również Wielkim Muftim w Syrii (Głównym Uczonym Islamskiego Prawa ) od 1964.

    Głową Zakonu Naqshbandi-Haqqani jest Szejk Nazim. Jego przedstawicielem w USA jest Szejk Hisham Kabbani, autor dostępnej w Internecie książki: The Fundamentals of Tasawwuf (Sufizm). Zobacz ich obszerną stronę - The Naqshbandi Homepage. Inną gałęzią Zakonu Naqshbandiya jest Naqshbandiya of Shaykh Mahmud Es'ad Cosan (wymawiane "Jo'szan"). Ta gałąź mieści się w Istambule w Turcji. Gałąź Zakonu Naqshbandiyah mieszczącą się Manchester w Anglii kieruje Szejk Asif Hussain Farooqui. Organizacją położoną w USA i mającą jako swój cel kształcenie, zarówno muzułmanów i nie muzułmanów, o holistycznej naturze Islamu - jest Naqshbandiya Foundation for Islamic Education. Zobacz ich stronę poświęconą Suleyman Hilmi Tunahan, dwudziestowiecznemu tureckiemu uczonemu tradycji Naqshbandi i jego sufickiej działalności. Tureckim szejkiem Naqshbandi , który niedawno odszedł był Ahmet Kayhan. Biograficzny szkic o Ahmet Kayhan został napisany przez jego ucznia - Henry Bayman. Zobacz także jego zdjęcie - Ahmet Kayhan. Zwięzły przegląd kilku obecnych gałęzi Zakonu Naqshbandi w Turcji, możesz zobaczyć w artykule zatytułowanym Concerning the Naqshbandiyya in Turkey.

    Ktokolwiek zainteresowany badaniami dotyczącymi Zakonu Naqshbandi znajdzie tutaj biografię Zakonu Naqshbandiyya napisaną przez Vika Gardner, studenta studiów doktoranckich na University of Michigan.
  • Zakon Bayramiye. Haji Bayram Veli (zm. 1429-30 CE), wielki anatolski szejk i uczeń Szejka Zakonu Khalwati - Hamid al-Din lub Hamid Aksaray (zm. 805 AH/ 1402 CE), był założycielem Zakonu Bayramiye. Trzech jego uczniów założyło lub było podstawą kolejnych oddzielnie funkcjonujących zakonów: Ak Shams al-Din założył Zakon Shemsiye, Hizir Dede był przodkiem Zakonu Celvetiye (Jalwatiya), a Bursali Omer Dede był założycielem Zakonu Melamiye (Malamiya). Można zobaczyć tutaj - Grób i Meczet Haji Bayram w Ankarze. Suficki Zakon Ottoman Melami został połączony z Zakonem Bayramiye.
  • Zakon Chistiya. Khwaja Moinuddin Chishti był założycielem Zakonu Chishti, który jest bardzo znany w Indiach i Pakistanie, oraz rozpowszechnił się (w różnych formach) na zachodzie. Wstęp do Sufizmu jest artykułem napisanym przez niedawno zmarłego szejka Zakonu Chistiya, który rezydował przez wiele lat w Toronto. O grobowcu (dargah) Khwaja Moinuddin Chishti przeczytasz na dwóch stronach: Dargah i Ajmer Sharif. Możesz wirtualnie odwiedzić grobowiec Khwaja Mu'in al-Din (Dargah) w Ajmer w Indiach. Odwiedź również grobowiec Nizam al-Din Awliya (zm. 1325), sufickiego szejka Zakonu Chishti, który został pogrzebany w New Delhi w Indiach. Jeden z uczniów Nizam al-Din Awliya był wielkim sufickim poetą Amir Khusraw Dihlawi (zm. 1325) i został pogrzebany u stóp swojego mistrza.

    Oto strony Internetowe dotyczące Zakonu Chisht:

    Chishti-Habibi Soofie Islamic Order - strona stworzona przez południowo-afrykańską gałąź Zakonu Chishti, pochodzącą od Sayed Khwaja Habib Ali Shah z Hyderabad (Indie) (zm. 1906).

    Suficki Zakon Chisti, który jest związany z Szejkiem Hakim Abu Abdullah Moinuddin, autorem Księgi zdrowia sufich. (Wydanej po polsku przez wydawnictwo Limbus z Bydgoszczy). To jest świetna, wszechstronna strona (obecnie nie działa) omawiająca historię i literaturę Zakonu Chisti, zawierająca strony dotyczące sufickich praktyk i sufickiego uzdrawiania.

    Gałąź Gudri Shahi Zakonu Chishti, założona przez Dr. M. Qadeer Shah Baig w Toronto, Kanada. Obecnym jej khalifa (kalifem) w Toronto jest Syed Mumtaz Ali.

    Gałąź Gudri Shahi/Zahuri Zakonu Chishti poprzednio prowadzona przez Hz. Zahurul Hasan Sharib (zm. 1996) a obecnie prowadzona przez Inaaam Hasan z Ajmer, India. Ta gałąź jest obecna teraz w Anglii, w obu Amerykach i w innych regionach świata. Jamiluddin Morris Zahuri (wielbiciel Hz. Zahurul Hasan i autor strony Zahuri ) odnotowuje, że Zakon Gudri Shahi aktualnie ma dwie linie, jedną wywodzącą się w tym materialnym świecie od tradycji Qadiriya i drugą będącą przekazem "Uwaysi" (istniejącą w niematerialnym świecie ducha) od Khwaja Moinuddin Chishti do Hazrat Saeen Gudri Shah Baba (Saeenji Sahib), który jest założycielem Zakonu Gudri Shahi. W dodatku, niektórzy członkowie używają terminu "Zahuri" by odnieść się do ich związku z Hz. Zahurul Hasan Sharib. Więcej informacji znajdziesz tu - Jamiluddin Morris' letter to Dr. Godlas.

    Zakon Shadhiliya, nazwany po Abu al-Hasan al-Shadhili (zm. 656AH/ 1258CE), którego grób jest w Humaythra na wybrzeżu egipskiego Czerwonego Morza, posiada swoje szkoły na obszarze północnej Afryki oraz w świecie arabskim. Istnieją one również w Europie i USA. Jednym z szejków, który przyniósł tradycję Shadhiliya do USA jest Sidi Szejk Muhammad al-Jamal ar-Rifa'i as-Shadhili, którego organizacja założyła stronę Shadhili Sufi Path, która zawiera informacje o zasadach nauczanych przez Sidi Shaykh al-Jamal odnośnie Zakonu Shadhili. Zakon Shadhiliya wywodzi się z zakonu (tariqat) Abu Madyan Shu'ayba (zm. 594AH/ 1198CE), którego grób znajduje się w Tlemcen, Algeria. Współczesna książka, The Way of Abu Madyan, napisana przez naukowca Vincent Cornell, przedstawia jego biografię, omówienie jego nauk i kilka tekstów napisanych przez Abu Madyan i przetłumaczonych z arabskiego oryginału na język angielski.

    Jednym z uczniów Abu Madyan był Muhammad 'Ali Ba-'Alawi, od którego pochodzi Zakon 'Alawiya, także znany jako Zakon Ba'Alawiya. Gałęzią Zakonu 'Alawi jest Zakon 'Attasiya (lub jak oni sami to piszą: Attasia Tarikah), który jest położony w Jemenie, ale również ma zawiyas (ośrodki) w Pakistanie, Indiach oraz Myanmar. Zakon 'Alawiya w Jemenie był ostatnio badany przez antropologa David Buchman. W swoim artykule zatytułowanym The Underground Friends of God and Their Adversaries: A Case Study and Survey of Sufism in Contemporary Yemen, Profesor Buchman podsumowuje rezultaty swojej sześciomiesięcznej pracy badawczej w terenie w Jemenie. Artykuł był oryginalnie opublikowany w czasopiśmie Yemen Update, vol. 39 (1997), pp. 21-24.

    'Abd al-Salam ibn Mashish (zm. 625AH/ 1228CE), kolejny uczeń Abu Madyan, przekazał jego nauki Abu al-Hasan al-Shadhili. Jednym z najbardziej wybitnych uczniów al-Shadhili był Abu-l-'Abbas al-Mursi (zm. 686AH/ 1287CE), którego grobowiec jest położony w Aleksandrii w Egipcie. Odwiedź też Mosque and Tomb of al-Mursi. Jego uczniem (murid) i następcą był Ibn 'Ata' Allah Iskandari (zm. 709AH/ 1309CE w Kairze), który napisał tekst The Key to Salvation: A Sufi Manual of Invocation (Miftah al-falah). Zobacz także rozdział o dhikr (wspominaniu Boga) z Miftah al-falah przetłumaczonego przez naukowca - Ayesha Bewley. Inną pracą Ibn 'Ata Allah jest Hikam (maksymy albo aforyzmy), częściowo przetłumaczone tutaj przez Ayesha Bewley. Ważnym szejkiem Shadhili w Maroko był al-Jazuli (zm. pomiędzy 869/1465 a 875/1461), którego sława rozeszeła się w cały muzułmański świat, dzięki kolekcji jego modlitw zatytułowanych Dala'il al-khayrat. Założony przez niego Zakon Jazuliya, podobnie jak i inne marokańskie sufickie zakony oraz innych sufickich świętych, omawia Prof. Vincent Cornell w swojej ostatniej książce Realm of the Saint: Power and Authority in Moroccan Sufism. .

    Inną marokańską szkołą Zakonu Shadhili jest Zakon Darqawiya, założony pod koniec 18 wieku (CE) przez Mawlay al-'Arbi al-Darqawi. Wybór z Letters of Shaykh al-Darqawi został przetłumaczony przez naukowca - Ayesha Bewley. Jednym z pierwszych zakonów (tariqa), które zostały ustanowione na Zachodzie była szkoła 'Alawiya Zakonu Darqawiya, która została nazwana po Shaykh Ahmad ibn Mustafa al-'Alawi al-Mustaghanimi, popularnie znanego jako Shaykh al-Alawi. Znaczącą książkę o nim napisał Martin Lings, która jest zatytułowana A Sufi Saint of the Twentieth Century. Szejkiem Shadhili, który założył ośrodki na zachodzie był Szejk Abdalqadir al-Murabit, Szkot nawrócony na Islam, którego liną przekazu jest Shadhili-Darqawi. Obecnie jego zakon jest znany jako Murabitun. W innych czasach jego zakon był znany jako Darqawiya i Habibiya. Jedną z pierwszych książek, które Szejk Abdalqadir napisał, była The Book of Strangers, którą on napisał pod pseudonimem Ian Dallas. Po krótką anegdotę o Szejku Abdalqadir, w jego wczesnym okresie w 1970, przejdź do rozdziału "Forgiveness and Maturation of the Heart" z książki Recovery of the Sacred, napisanej przez psychiatrę - Carlos Warter, i przewiń w dół do fragmentu " A few weeks later, I was walking down Telegraph Avenue...", który zaczyna się po około 2/3 tego rozdziału.

    Współczesny zakon wyprowadzony, częściowo, od Shaykh Abdalqadir nazywa się al-Haydariyah al-Shadhiliyah, i jest kierowany przez Shaykh Fadhlalla Haeri. Pomimo szyickich korzeni Shaykh Fadhlalla mimo wszystko nie naucza ani w Szyickiej ani w Sunnickiej strukturze.

    Pomiędzy 17-26 październikiem 1999 odbywało się w Egipcie Pierwszy Międzynarodowy Festiwal Zakonu Shadholian. Składał się z różnych wydarzeń i akademickich konferencji oraz również obejmował sufickie spotkania z praktyką dhikr i śpiewami. Zakończył się on pielgrzymką do grobu Abu 'l-Hasan al-Shadhili.

    Zakon Burhaniya lub Burhamiya, nazwany po Shaykh Burhan al-Din Ibrahim al-Dasuqi (zm. 687/1288), czasami uważany za wywodzący się od Zakonu Shadhili, a czasami od Zakonu Rifa'i, jest aktywny obecnie w Egipcie. Jego filię w Australii prowadzi Murshid F. A. Ali El Senossi, którego organizacja jest nazywana the Almiraj Sufi and Islamic Study Centre.

  • Posiadający wiele gałęzi o różnych nazwach, Zakon Khalwatiya uznaje za swojego założyciela 'Umar al-Khalwati (zm. 800/1397) i odnosi swoje korzenie wstecz do Abu Najib Suhrawardi (zm. 1168) założyciela Zakonu Suhrawardiya. Poniżej są linki w sieci do niektórych ze szkół Zakonu Khalwati:
    - Zakon Sammaniya z Sudanu, którego aktualnym szejkiem jest Hasan As-Shaykh Qaribullah, położony w Um Durman.
    - Zakon Halveti-Jerrahi z Turcji. Do niedawna szejkiem Zakonu Jerrahi był Safer Efendi (także znany jako al-Iqtida Efendi), którego bazą był Istambuł. Zmarł on 21 lutego 1999. Zakon Jerrahi jest obecny w USA i w innych częściach świata, dzięki staraniom poprzedniego szejka, Muzaffer Ozak, znanego jako Muzaffer Efendi, którego literacki pseudonim brzmiał Ashki. Włoski ośrodek zakonu również utrzymuje swoją stronę zatytułowanąJerrahi-Halveti Order of Italy, którego szejkiem jest Gabriel Mandel Khan - reprezentant Sefer Efendi.
  • Zakon Nimatullahi - nazwany po jego założycielu - Nur al-Din Ni'matallah Vali, znanym jako Shah Ni'matallah - chociaż pierwotnie był to zakon sunnicki, w 16 wieku stał się szyickim. Czterema głównymi szkołami są:
    - Khaniqahi Ni'matullahi, również nazywana Ni'matullahi Sufi Order, która bardziej precyzyjnie jest określana jako Dhu'r-riyasateyn (Munis 'Ali Shah) Ni'matullahiya; ta szkoła jest najbardziej dobrze znana na zachodzie, dzięki staraniom jego obecnego szejka - Dr. Javad Nurbakhsh
    - Zakon Safi 'Ali Shahi, nazwany po swojej głównej postaci - Safi 'Ali Shah Isfahani (zm. 1316/1899); - Khaneghah Maleknia Naseralishah, nazwana po swoim byłym szejku Pir Malikniya, który był również znany jako Nasiralishah i zmarł w1998. Zostałem poinformowany przez członka tego zakonu, że oni starannie przestrzegają Shari'ah (Islamskiego prawa)
    - Nimatollahi Gonabadi Sufi Order, który jest również nazywany Bonyad Erfan Gonabadi. Zobacz również ich stronę Bonyad-e Erfani-ye Ni'matullahi-ye Gonabadi. Inna strona Nimatollahi Gonabadi Sufi Order, od 26 października 2002 wydaje się być offline. Zakon jest położony w Iranie w mieście Gonabad, którego szejkiem był Sultan Husayn Tabandah na początku 20 wieku. Cechą tego zakonu (według książki Pourjavady i Wilson o historii i poezji zakonu Ni'matullahi zwanej Kings of Love, p. 252) było staranne przestrzeganie Shari'ah (Islamskiego prawa).

    Grób Shah Ni'matallah Vali, (który był uczniem dobrze znanego, ale mało studiowanego, autora z zakonu Qaderi - 'Abdallah Yafi'i) w Mahan, w Iranie, jest wciąż ważnym miejscem pielgrzymek. Tutaj możesz spojrzeć ku niebu z miejsca grobu wewnątrz grobowca Szacha Ni'matallah (lub Ni'matullah albo Nematollah, jak jest to czasami pisane). Następny obraz jest wspaniałym widokiem kopuły grobowca Szacha Ni'matullah, razem z minaretem. Tutaj jest widok na kopułę grobowca Shah Ni'matullah, zawierający dwa minarety. Następny obraz pokazuje dziedziniec grobowca. Wewnątrz grobowca jest pomieszczenie, w którym sufi mogą spędzać okresy czasu na odosobnieniu, medytując, modląc się i poszcząc. Takie odosobnienia często trwały nawet czterdzieści (chehel) dni. Dlatego też pomieszczenia te są zwane - cheleh'khanah (pokój czterdziestu). Jeden z takich cheleh'khanah w grobowcu można tu zobaczyć. Następujące dwa odesłania do zdjęć pozostają nieaktywne: sklepienie grobowca Shah Ni'matullah, oraz minaret. Zobacz również widok z poziomu ziemi na grobowiec Shah Ni'matullah.
  • Zakon Tijaniya nazwany po Shaykh Ahmad al-Tijani (1737-1815 CE) jest ważnym sufickim zakonem głównie w Afryce. Zobacz krótki biograficzny rys o Shaykh Ahmed al-Tijani, napisany przez Baruti M. Kamau, który należy do Zakonu Tijani. Jednym z najbardziej znaczących szejków linii Tijani był Hajj 'Umar Tal al-Futi. Dla poznania jego postaci urzyteczną jako punkt wyjciowy jest biografia - Biography of Hajj 'Umar Tal al-Futi (1794-1863), napisan przez Afro-Amerykańskiego pisarza Baruti Muhammadu D.S. Kamau. Ośrodki aktywnoci znajdują się w Zachodniej Afryce, Maroku (gdzie znajduje się grób Shaykh al-Tijani ) oraz w Egipcie. Podczas gdy obecnie jest wielu szejków linii Tijani, jednym z najbardziej znaczących jest Hassan Cisse. Zobacz Introduction to the Tariqa Tijaniyya - podsumowanie zasad ścieżki Tijani, z których najważniejszymi są: 1) Proszenie Boga o przebaczenie, 2) Powtarzanie La ilaha illa 'llah (Nie istnieje nic poza Bogiem Jedynym), oraz 3) Recytowanie modlitw błogosławiących Proroka Muhammada. Zakon Tijaniya ma znaczącą ilość członków pośród afro-amerykanów w USA. Artykuł The Tijaniyya, a Tariqa of the 20th century zawiera krótką biografię Shaykh Ahmad al-Tijani i zwięzłe omówienie kilku najbardziej znaczących szejkach w 20 i 21 wieku. Autor artykułu Muhammad ‘Isa Mavongou jest francuzem nawruconym na Islam oraz uczniem Szejka Mauritanian Tijani, Szejka El Haj ‘Abdallah. The African American Islamic Institute jest instytucją w linii Tijani, która publikuje biuletyn. Ośrodek zakonu został też założony w Trieście we Włoszech.
  • Zakon Muridiyya, założony przez Szejka Ahmadu Bamba (zm. 1927), jest zakonem o doniosłym znaczeniu w Senegalu i jest obecny w różnych innych krajach, również we Francji, Anglii i USA.Grób Ahmadu Bamba w Touba, w Zachodnim Senegalu jest miejscem głównych pielgrzymek. Istnieje duża liczba różnych stron w Internecie dotyczących tradycji Muridiya wymienionych tutaj.
  • Qalandariya jako termi jest używany na dwa sposoby: 1) może odnosić sie do dowolnego wędrującego sufiego, który nazywany jest jako Qalandar, lub 2) moze odnosić się do specyficznego zakonu Qalandar tariqat. Jeden z tego typu zakonów (tariqat) jest Qalandariya Sheikh Baba Sultan, lub Sheikh Muhammad Sultan, jak był on znany w Kaszmirze w Indiach.
  • Zakony we Północnej Afryce

  • Sudanic Africa jest naukową publikacją online, zawierającą oprócz innych rzeczy, liczne artykuły na temat Sufizmu w Islamskiej Afryce.
  • Ibriziana jest plikiem w formacie PDF (który można odczytać jeżeli ma się zainstalowany program Adobe Acrobat) napisanym przez Dr. Bernd Radtke z publikacji online Sudanic Africa, zawierającym jeden z najbardziej ważnych sufickich tekstów Ibriz of Ibn Dabbagh. Ibriz wniósł wielkie znaczenie w rozwój Tariqa Muhammadiya, suficką orientację podkreślającą kosmiczne znaczenie Proroka Muhammada, oraz było ważną pracą dla kilku Północno Afrykańskich Zakonów Sufickich.
  • Zakony we Wschodniej Afryce

  • Sufism in the Somaliland jest akademickim artykułem napisanym ponad czterdzieści lat temu, przez jednego z głównych autorytetów Wschodnio - Afrykańskiego Islamu, I. M. Lewisa. Ten artykuł pochodzi z Londyńskiego Biuletynu Szkoły Orientalnych i Afrykańskich Studiów (BSOAS), v. 17, 1955.
  • Somalijsko-Etiopscy Sufi i ich grobowce, część naukowego artykułu napisanego przez Ulrich Brauk Šmpera.
  • Grób Szejka Abadir, patrona świętych Harer Ethiopia.
  • Zakony we Zachodniej Afryce

  • Sufi Orders in Mauritania
  • Zakony we Południowej Afryce

  • "Some Religion He Must Have": Slaves, Sufism, and Conversion to Islam at the Cape przydługi oraz dobrze udokumentowany naukowo dokument napisany przez Dr. John Edwin Mason, profesora Historii, University of Virginia.
  • Turning to the core: Sufism on the Rise? napisany przez Dr. Abdulkader Tayob, profesora Studiów Religijnych, University of Cape Town, jest krótkim przeglądem współczesnej aktywności sufich w Południowej Afryce.
  • Zakony w Indonezji i na Malezji

  • Sufizm w Indonezji, strona Haji Michael Roland, zawiera dobre wprowadzenie informujące o historii sufizmu w Indonezji, jak również o jego obecnie żywej tradycji.
  • Jawajskie Mistyczne Ruchy, to dobrze zaprojektowana strona z antropologicznie informującym artykułem o głównych cechach charakterystycznych mistycznie zorientowanych grup na Jawie, kilka z nich jest tradycyjnie suficko muzułmańskich, podczas gdy inne są synkretyczne (łączące wierzenia i praktyki wywodzące się z różnych źródeł).
  • Symbole Szejka Ahmad Qusyasi, bogato ilustrowany malajsko-suficki rękopis z naukowym omówieniem rękopisu. (Ilustracje mogą zająć chwilę do załadowania [100-120k].)
  • Zakony w Afganistanie

  • Sufi Orders in Afghanistan jest krótki choć treściwym artykułem o afgańskich sufickich zakonach po upadku rządów Talibów.
  • Zakony w Pakistanie

  • Imagining Sufism: Reconstituting the Chishti Sabiri Silsila in Contemporary Pakistan napisany przez Robert Rozehnal, Assistant Professor of Islam and South Asian Religions at Lehigh University.
  • Sufi Movement in Pakistan nie naukowy artykuł, który jest mimo wszystko bardzo użyteczny jako punkt startowy dla zainteresowanych sufizmem w Pakistanie (autor nieznany).
  • Zakony w Kurdystanie

  • Sufi Orders Among the Kurdish People jest zwięzłym artykułem wziętym z książki "The Kurds, A Concise Handbook" napisanej przez Dr. Mehrdad R. Izady of Harvard University. Ten artykuł posiada bogatą biografię.
  • Zakony w Rosji

  • Sufism in Russia Today dokument zaprezentowany w Marcu 2000 roku na University of Birmingham przez by Robert G. Landa z Oriental Institute of Moscow.
  • A Study of Sufism in post-Soviet Dagestan of the Russian Federation napisany przez Galina M.Yemelianova, Ph.D., Research Fellow z Centre for Russian and East European Studies z University of Birmingham, UK.
  • Zakony w Turkmenistanie

  • Shrine Pilgrimage in Turkmenistan as a Means to Understand Islam among the Turkmen naukowy artykuł opublikowany w Central Asia Monitor (1997), napisny przez David Tyson, M.A., wcześniej University of Indiana.
  • Zakony na Bałkanach

  • A Glimpse at Sufism in the Balkans napisany przez muzułmańskiego naukowca Huseyin Abiva, jest użytecznym historycznym badaniem na temat sufizmu w krajach bałkańskich.
  •  

    Arkadiusz Choczaj
    Powyższa strona jest w większości tłumaczeniem informacji ze strony:


    Tradycja

    Strona główna

    Ostatnia aktualizacja tej strony:
    01-05-2004

    Kontakt z autorem strony - e-mail:
    Arkadiusz Choczaj
    sufizm@poczta.onet.pl