Zikr

Ceremonia Wspominania

Wirujący derwisz na tle postaci Rumiego, założyciela Sufickiego Zakonu Wirujących Derwiszy w Konya w Turcji.

Fragment Zikru Qadiri-R'ifai


Zikr znaczy wspominanie Boga (Allah). Koran nakazuje nam praktykować Zikr w celu powiększania naszej żywotności, zwiększania naszego duchowego dostrojenia i odnalezienia oparcia dla naszych serc. Inwokując imiona Boga doświadczamy bezpośrednio tych świętych jakości, wyraźnie aktywując energie miłosierdzia i współczucia oraz przyciągając błogosławieństwa ze sfery anielskiej.

Zikr daje nam możliwość wyrazić i wzmocnić nasze świadome połączenie z rzeczywistością, iż Bóg jest naszym stwórcą i że nasze miejsce w naturalnym porządku jest przez Niego stworzone oraz że jesteśmy zależni od miłosierdzia Bożego w naszym życiu.

Ostatecznie Zikr stwarza w nas nawyk wspominania. Nawyk jest językiem fizycznego ciała, które jest podobne do dziecka odczuwającego komfort w powtarzaniu. Zikr pozwala nam ustalić w naszych ciałach nawyk, który karmi nasze serca na głębokim poziomie.


Przygotowanie do Zikru

Przed Zikrem jagnięca skóra Szejka jest kładziona na podłogę wraz ze specjalnymi modlitwami. Skóra reprezentuje poddanie; podobny charakter ma jagnię. Na początku odczytujemy Surę Al Fatihah (otwierającą surę Świętego Koranu) przekazaną przez Muhammada (pokój z Nim), a potem modlimy się za Imam Hasana, Imam Hussayna i Hazreti Fatimaha (Niech Bóg będzie z nich zadowolony). Po tym odmawiamy (obowiązkową) modlitwę fardz, zwykle Isha - wieczorną modlitwę.

Jako zapowiedź, że Zikr się zaczyna, śpiewamy Selatul Kemaliya, rodzaj salawat, który jest naszą prośbą do Boga, aby zesłał Swój pokój i błogosławieństwa na Świętego Proroka Muhammada..


Otwarcie

Zaczynamy prosząc naszego Pir'a (duchowego nauczyciela) o pozwolenie wykonywania Zikru.

Bismillah ir-Rahman ir-Rahim (W imię Boga, Najmiłosierniejszego, Współczującego)
Kołyszemy się w przód i w tył podczas powtarzania Bismillah ir-Rahman ir-Rahim. Istnieją pewne ruchy, które towarzyszą słowom wypowiadanym podczas Zikru. Są one częściowo oparte na ruchach, które można odnaleźć w przyrodzie, naturze. Sposób w jaki się poruszamy jest również oparty na ruchach wykonywanych przez innych proroków. Na przykład, Żydzi mają sposób poruszania się w przód i w tył podczas swoich praktyk duchowych, podobnie jak my podczas Zikru. Nasze ruchy łączą ruchy ze wszystkich religii, które są w rzeczy samej jedną religią.
Estaughfirullah, tubtu ila 'llah, wa na `aytu qalbi an ma siwa 'llah. (Boże przebacz mi, proszę oczyść moje serce ze wszystkiego oprócz Ciebie.)

Na początku byliśmy z Bogiem. Potem zstąpiliśmy do tego materialnego świata z obietnicą daną Bogu, że będziemy Go pamiętać. Ale w tym świecie zapomnieliśmy naszego Stwórcę. Kiedy uświadomimy to sobie, prosimy Boga o przebaczenie tak, że On pokaże nam jak powrócić do Niego. Zikr reprezentuje nasze powrotne wstąpienie do Boga.

Allah humma salli ala Sayadinna Muhammadin wa ala alihi was-sahbihi wa sallim. (Niech Bóg przesyła błogosławieństwa i pokój Prorokowi Muhammadowi, pokój Jego rodzinie i Towarzyszom.)
Bóg wyznaczył Muhammada jako przewodnika, pokój z Nim. Bóg powiedział, że powinniśmy posyłać pokój i błogosławieństwa Prorokowi Muhammadowi. Wtedy Czcigodny Muhammad (PzN) pokaże nam czego nauczył Go Bóg.


Główna część

Po otwarciu prosimy ponownie o pozwolenie. La ilaha illa 'llah (Nie ma Boga poza Bogiem Jedynym.)
Kiedy powtarzamy La ilaha illa 'llah jeden ruch jest kołysaniem z jednej strony na drugą, obracając głową do prawej i do lewej. To pochodzi od Yunusa Emre, poety sufickiego oraz z innych źródeł. Wymawiamy "La ilaha..." podczas obracania głowy w prawo, co symbolizuje nafs - ego, nasze ciało i materialny świat. Mówimy, że to nie jest Boskie. Mówiąc "...illa 'llah" podczas obracania głowy do lewej, w kierunku naszego serca, które jest tam, gdzie Boska Esencja żyje w nas. Powierzchowność nie jest Boska, Esencja jest Boska.
Innym sposobem naszego poruszania podczas "La ilaha illa 'llah" jest pochylanie się w przód na prawo, powrót na środek, potem skłon w lewo i powrót na środek. Ta praktyka symbolizuje między innymi łany pszenicy poddające się wiatrowi. Zawsze powracamy do centrum, podobnie jak mówi się, że wszystko kończy się w nas. Bóg oczywiście jest wszędzie, ale nie potrzebujemy patrzeć na zewnątrz by Go odnaleźć. Możemy odnaleźć Go w nas samych.

Allah, Allah

Jeden ruch jest taki, że głowa porusza się z prawej do lewej, z szybkim oddechem pomiędzy każdym Allah. To może przypominać piłowanie. Jest to oparte na historii Proroka Zachariah, który będąc ściganym błagał drzewo o schronienie. Drzewo otworzyło się i on w nie wszedł, ale został szybko odkryty przez swoich prześladowców. Kiedy zaczęli oni piłować środek drzewa, Zachariah zrozumiał swój błąd, że powinien wzywać Boga o wybawienie a nie drzewo. Więc gdy piłowanie zbliżało się coraz bliżej, wciąż powtarzał on "Allah, Allah, Allah.". Nasze powtarzanie Allah podczas Zikru przypomina nam, że powinniśmy poszukiwać schronienia wyłącznie w Bogu.

Allah Hu, Hu Allah

Poruszamy tułów okrężnym ruchem. To symbolizuje ruchy aniołów w kręgu wokół Boskiego Tronu - Arsh.

Wszystko opisane powyżej jest wykonywane na siedząco. Teraz wstajemy. Tak jest, ponieważ Bóg mówi w Qur'an-i-Kerim "Pamiętaj o Mnie stale siedząc, stojąc, pochylając się i patrz w przestrzeń, kontempluj i powtarzaj "O Boże, Ty nie stworzyłeś wszystkiego bez celu, chroń mnie od męki w ogniu".

Allah, Allah Haqq (Haqq znaczy - Prawda/Rzeczywistość)

Pochylamy się i kierujemy tors do prawej i z powrotem do środka, potem do lewej i do środka. Ten ruch jest podobny do poprzedniego, który nawiązywał do poruszania się łanów pszenicy.

Ya Hayy (Żyjący)

W tym momencie łączymy ręce tworząc krąg. Ten gest służy wzmocnieniu jedności w Bogu. Faktycznie, tradycyjnie podczas części siedzącej praktyki łączy się także ręce. Nie wykonywaliśmy tego jeszcze, ponieważ Amerykanie lubią posiadać własną przestrzeń i jest to dla nich wygodniejsze. Ale kiedy wszyscy połączą dłonie, oddzielnie kobiety i mężczyźni, stwarza to autentyczną atmosferę braterstwa. Dzięki grupie podnosi się indywidualna energia każdego. Jeśli komuś z grupy płynie miłość z serca, każdy odnosi korzyść z tej miłości. Wspólna praktyka jest mocniejsza.

Allah Hayy, Ya Qayyum (Bóg wszech-żyjący, Samo-Istniejący)

Obracamy całe ciało utrzymując pewny kontakt stopami z ziemią. Z Allah Hayy... obracamy się w prawo, a ze słowami ...Ya Qayyum w lewo. Bóg jest w każdym kierunku. W każdym z tych ruchów próbujemy rozwijać język ciała. To, co chcemy robić, to wykonywać Zikr całym ciałem, sercem, duszą i umysłem. Za każdym razem, kiedy wykonujesz Zikr powinieneś go robić całą swoją istotą.

Ya Wadud, Ya Salaam ( Boska Miłość, Boski Pokój)

Poruszamy się tak samo jak powyżej. Tym razem posyłamy Boską Miłość i Pokój do wszechświata. W tym świecie miłość i pokój nie występują zwykle razem. Jedyną chwilą, kiedy miłość i pokój są razem jest moment gdy zanika ego - nafs. Kiedy jest miłość pojawia się zapał, frustracja, rozczarowanie, oczekiwanie. Tylko w Boskiej Miłości pokój i miłość są razem. To jest to, co próbujemy przyciągnąć za Boskim przyzwoleniem do świata.

Hu 
(Ty - odnosi się do Boga, w języku arabskim trzecia pojedyncza osoba, rodzaj nijaki)

Po tak aktywnym Zikrze ludzie odczuwają zmęczenie i ze słowami Hu relaksujemy się. Hu jest podsumowaniem wszystkiego. Potem śpiewamy również pieśń, która przesyła pokój i błogosławieństwa do wszystkich członków naszej silsilli (duchowej lini - Naszym Nauczycielom - Pir). Wtedy Szejk wchodzi do środka kręgu, wiruje i mówi do Proroka (PzN). Posyłamy pokój jemu i całemu kosmosowi. Śpiewamy jego salawat we wszystkich kierunkach. Tym kończymy Zikr.


Zamknięcie

Po Zikrze wykonujemy dua (osobiste modlitwy). Robiąc to podążamy za przykładem Proroka, (PzN). Bóg zapytał go czego pragnie. On poprosił Boga o wybaczenie swoim ludziom. Wtedy Bóg zapytał czego pragnie dla siebie. Poprosił on Boga, żeby nie odwoływał go ze jego służby. Bóg chce naszych modlitw - dua, ponieważ chce nam coś dać. Wykonując osobistą modlitwę - dua wzmacniamy swoją wiarę w Boga naszego jedynego Pana. W ten sposób powracamy do bycia Jego poddanym. Bóg mówi "Irji", co znaczy "Powrót". Podczas Zikru odbywamy podróż do Boga, a potem On pragnie naszego powrotu do świata. To jest pragnienie Boga, abyśmy będąc w tym ciele służyli Mu na tym świecie.
Śpiewamy, Wirujemy i Modlimy się.

Niektórzy derwisze wirują podczas Zikru. Wirowanie nie zaczęło się od Mewlewich. Szams był uczniem Abdul Qadir al Geylani. Nosił on Qadiri koloru zielonego i wirował. Od początku wirowaliśmy.

Poddanie jest również częścią Zikru. Bóg powiedział "Legnij na ziemi w poddaniu", więc praktykujemy poddanie, aby okazać szacunek w różnych momentach ceremonii.

Podczas Zikru recytujemy surę Al Fatihah kilka razy. Fatiha znaczy Otwarcie. Tą surą otwieramy i zamykamy Zikr oraz recytujemy ją podczas przejść. Przed zamknięciem recytujemy także trzy ostatnie sury Koranu - Qur'an. Są one streszczeniem całego Koranu i recytowanie ich jest tradycją podczas wszystkich religijnych ceremonii. Te sury są naszą ochroną, uczestników spotkania, przed złym szatanem i złymi dżinami. Zadaniem szatana jest odciągnięcie nas od ścieżki lub zatrzymanie w rozwijaniu się. Mógłby on czekać na nas za drzwiami i kusić nas wątpliwościami, zamieszaniem lub walką.

Podczas Zikru również śpiewamy pewne pieśni, które służą zapewnieniu motywacji. Te pieśni mówią o naszej filozofii, mądrości Sufizmu. Na przykład, jedna z nich mówi "Nie możesz osiągnąć Najwyższej Kwatery z pychą. Musisz zostawić to co masz i czego nie masz. Wtedy idź."
Góra


Qadiri Rifa'i Tariqa PO. Box 2511 Napa, Ca. 94558 (v)707-552-7646 (f)707-255-2587


Strona ta pochodzi z internetowych stron Zakonu - Qadiri Rifa'i Tariqa. Polecam wszystkim odwiedzić ten adres. Znajduje się tam wiele ciekawych i bardzo inspirujących tekstów. Oryginalna angielskojęzyczna wersja tej strony dostępna jest tu - Zikr (Remembrance).


Praktyki i modlitwy

Strona główna

Ostatnia aktualizacja tej strony:
00-03-03 00:40:13

Kontakt z autorem e-mail:
Vohumana Arkadiusz Choczaj